دوبـاره نـگـاه

2) امشب سنگهایم را با یک نفر که خیلی برایم عزیز است و خیلی مهم، واکندم... باری چند ساله از دوشم برداشته شد... مشکل هم گویا حل شد... اما غمی محو هم روی دلم مانده... اینکه بعد از این همه مدت، آخر طاقتم طاق شد و مجبور شدم آن عزیز را متوجه اشتباهش کنم، حال آنکه میدانم یک جورهایی او هم در تنگناست، غمگینم کرده... گرچه میدانم او آسانترین راه را انتخاب کرده بود نه بهترین یا تنها راه را...

3) امشب به سلامتی شدیدترین دعوای زندگی مشترک را هم داشتیم! کلی خط و نشان کشیده بودم اما حیف که تو پیک دعوا، با همه تلاشی که تا آن موقع داشته بودم که نگاهم به نگاهش نیفتد، ناغافل چشمم افتاد به صورتش و با لبخندی به پهنای صورت، پریدم تو بغلش...