چلچراغ از زندگی دوگانه ای نوشته که بعضی از آدما دارن. چرا راه دور بریم؟ اینجا همه مون زندگی دوگانه داریم...
یه جور زندگی زیرزمینی جریان داره که خیلی واقعی تر از زندگی ظاهری مونه... تو همین مجله چند تا صفحه اونورتر لیست تعدادی فیلم خارجی خوب نوشته شده. فیلمهایی که با جرح و تعدیل زیاد قابل نمایش تو تلویزیون این مملکتن. اما مشکلی نیست که اسمشون آورده بشه و حتی توصیه بشه، چون دردسترس عام بودن اونا، پذیرفته شده... همه ماهواره دارن و این به طور رسمی پذیرفته شده. یعنی پیش فرض اینه که همه داشته باشن و از برنامه ها مطلع. حتی یکی مثل من که شبکه های فارسی رو نمیبینه وقتی تو فروشگاه لوازم آرایش اظهار بی اطلاعی میکنه درمورد مارک کرمی که ماهواره تبلیغ میکنه، با چشمای گشاد از تعجب نگریسته میشه!! انقدر که تماشای اونا عمومیه... خیلی مثال میشه زد. حالا فرض کن بخوای جایی مصاحبه عقیدتی کنی. اونوقت چی باید بگی؟ چطور باید خودتو نشون بدی؟
زندگی هر ایرانی یه زندگی دوگانه است...
